Return to site

Voor het eerst zei ze: Ik hou van jou, mama

Mijn zelfliefde reis

Jaren terug kon ik mezelf niet in de spiegel aankijken. Ik bleef het maar vreemd vinden dat zelfbeeld. Ik hield niet van mijzelf. En wees mezelf op alles af. Ik zat in een co-dependent relatie. Was altijd naar buiten gericht. Hield me gevangen in een dynamiek van angst en schijnveiligheid. Ik ging coaching sessies doen om mijn partner beter te begrijpen(veranderen). Todat ik me realiseerde dat ik mijn gebrek aan zelfliefde op anderen projecteerde. In mij zat pijn, om alleen te zijn. Wat een wake-up call!

Ik hield niet van mijzelf. Hoe kon ik van een ander oprecht houden. Ik zocht altijd naar de opvulling in plaats van de toevoeging. Hoe wel mijn mind er een mooi verhaal om heen gemaakt had.

Wat deed het pijn op het moment dat ik toeliet om de pijn en de angst volledig te voelen. Ik zakte in mijn lichaam kon daar meer zijn en voelde alles wat er mee te maken had. Mijn dochter, toen 5 jaar kon voelen dat ik meer liefde was. Ze zei dat ze van mij hield. Dat was de eerste keer. En ik besefte me dat mijn energie niet openstond voor liefde. Oef dat raakte mij. Traan liep over mijn wang. Ik ontzegde mij de liefde. Het ontbrak mij aan liefde voor mijzelf. Terwijl ik echt dacht dat ik mezelf wel leuk vond.

De weken er na waren turbulent. De maanden erna kon het wat integreren. Alles had met elkaar te maken. En het ging om hoe ik naar de wereld keek, en vooral naar mijzelf. De jaren erna mocht het getest worden in de realiteit. Kreeg ik nog hier en daar de uitdaging om in het moment te kiezen voor liefde voor mijzelf.

Het mag echt waanzinnig zijn en kloppen. Jouw leven. Mijn leven. Het mag shinen en van blijdschap vervuld. En nee het is niet altijd zonneschijn, de donkere stukken horen erbij. Dit zijn de stukken die ik nog heb te ontdekken in mijzelf. Soms verwonder ik mij en soms is het even pijnlijk aanwezig. Mijn wonden helen van afgescheiden zijn. Het wordt steeds zachter in mij.

Het mooie is dat je gaat herkennen dat liefde er altijd is. Het is een kunst om van jezelf te houden en je leven te maken zoals het voor jou klopt. Keuzes maken vanuit liefde. Keuzes maken die gezond en goed voor je zijn. En je trekt de mensen aan die bij de nieuwe jij passen.

Zelf liefde is alles in jouw volledig te zien voor wat het is. Angst, trauma, schaamte en schuld, licht, zachtheid en sensualiteit, noem maar op.

Je kunt namelijk op veel onbegrip van je omgeving stuiten als je kiest voor jou zelf. Niet iedereen begrijpt dat of voelen zich in de steek gelaten. En zij gunnen zichzelf niet om voor zichzelf te kiezen. Soms gebeurt het gewoon en soms hebben we wel wat moed nodig om knopen door te hakken.

Wat ben ik dankbaar voor mijzelf, voor mijn coaches en mensen om mij heen die me dat support hebben gegeven en nog steeds geven. En ook voor de mensen die me de lessen gaven om te laten zien wat niet meer bij me past.

Het klinkt zo cliché, loslaten en doorgaan. Mijn hele leven stond op zijn kop. Ik ging andere dingen zien en waarnemen, er ging letterlijk een wereld voor mij open. Nog nooit zoveel liefde als ooit kunnen voelen. En ergens heb ik het gevoel dat dit nog maar het begin is in plaats van een eindstadium.

Vanaf het begin heb ik mijn ervaringen opgeschreven. Pijn, realisaties, gevoelens, en bizarre waarnemingen die mijn oude geloofsovertuigingen omver bliezen. Ik hoop die stukjes te bundelen en uit te geven. Misschien voor mijn kinderen, die nu en toen niet perse begrepen wat er gebeurde. Of gewoon voor mijzelf. Hoe leuk om een boek uit te geven. En voor jou. Ik zou je er graag mee inspireren.

Wil jij meer zelfliefde ervaren? Voel je dat je kritisch naar jezelf bent. Er ligt een waanzinnige tijd voor je. En ik reik je graag je hand om jouw zelfliefde te vergroten.

All Posts
×

Almost done…

We just sent you an email. Please click the link in the email to confirm your subscription!

OKSubscriptions powered by Strikingly